نجواها

بزرگ‌ترین ترس زندگی من برایم خیلی واضح است. این‌قدر که پس از این‌که دعوت «صندوقک» عزیز را دیدم بلافاصله دانستم چه چیز خواهم نوشت.

من از این می‌ترسم که روزی برسد که از خودم سئوال کنم «چرا فلان کار را نکردی؟» و زمانی هم برایم باقی نمانده باشد که بتوانم به انجام دادن «آن» کار امیدوارم باشم.

من از روزی که «آینده» نداشته باشم و همه چیزم «گذشته» و «حسرت» و «خاطره» باشد، وحشت دارم. من از مرگ نمی‌ترسم، از بی‌آینده‌گی می‌ترسم.

من هم از «هزاران نقطه»، «سینا» و «شهریار» دعوت می‌کنم که اگر مایل باشند از بزرگ‌ترین ترس‌شان در زندگی‌ بگویند.