دیدگاه‌ها در: استاد بود و من هنوز کوچک بودم http://najvaha.com/2008/12/13/he-was-the-professor-and-i-was-still-so-small/ Thu, 08 Mar 2012 21:56:37 +0000 hourly 1 http://wordpress.com/ توسط: nillgoonn http://najvaha.com/2008/12/13/he-was-the-professor-and-i-was-still-so-small/#comment-408 Fri, 19 Dec 2008 22:24:52 +0000 http://twitts.wordpress.com/?p=377#comment-408 كاملا درسته، هميشه توي خاطر ما هست و به بهانه هاي مختلف بازخواني ميشه، بهانه بازخوانيش رو خوب به دستم دادين، فقط كاش… بگذريم.

]]> توسط: bamdadi http://najvaha.com/2008/12/13/he-was-the-professor-and-i-was-still-so-small/#comment-402 Fri, 19 Dec 2008 13:01:41 +0000 http://twitts.wordpress.com/?p=377#comment-402 عر کج:

ممنون به خاطر گل زیبا :)
لطف داری شما.

]]> توسط: bamdadi http://najvaha.com/2008/12/13/he-was-the-professor-and-i-was-still-so-small/#comment-395 Fri, 19 Dec 2008 12:58:51 +0000 http://twitts.wordpress.com/?p=377#comment-395 فرشته بارون:

این طوری که تو نوشتی مجبورم برگردم برم پیش‌اش دوباره !

]]> توسط: bamdadi http://najvaha.com/2008/12/13/he-was-the-professor-and-i-was-still-so-small/#comment-394 Fri, 19 Dec 2008 12:57:41 +0000 http://twitts.wordpress.com/?p=377#comment-394 نیلوگون:

ارادت. این خاطرات در بسیاری از ما هست و هر از چند گاهی به بهانه‌های مختلف بازخوانی می‌شه.

]]> توسط: bamdadi http://najvaha.com/2008/12/13/he-was-the-professor-and-i-was-still-so-small/#comment-393 Fri, 19 Dec 2008 12:57:08 +0000 http://twitts.wordpress.com/?p=377#comment-393 فرشته:

همه چیز قابل بیان نیست. جا و مکان و حس می‌خواهد که گاهی وقت‌ها فراهم نیست.

]]> توسط: bamdadi http://najvaha.com/2008/12/13/he-was-the-professor-and-i-was-still-so-small/#comment-392 Fri, 19 Dec 2008 12:53:33 +0000 http://twitts.wordpress.com/?p=377#comment-392 آتوسا:

ارادت

]]> توسط: عر كج ! http://najvaha.com/2008/12/13/he-was-the-professor-and-i-was-still-so-small/#comment-389 Wed, 17 Dec 2008 15:35:19 +0000 http://twitts.wordpress.com/?p=377#comment-389 سلام بامداد جان [گل]
ميبخشيد آيكن مايكن نداشتی .گل حروفی دادم خدمتتون !
موضوع جالبی بود .
مخصوصا» روش نگارش آن عالی بود .
بعضی ها مطالبشونو پشت سر هم و بدون هيچ ويرايشی مينويسن .مثل اينكه دانشجو باشی يه عالمه رخت چرك مال t مدت مونده باشه رو دستت . و بخوای ازشون فرار كنی !

]]> توسط: فرشته http://najvaha.com/2008/12/13/he-was-the-professor-and-i-was-still-so-small/#comment-382 Sun, 14 Dec 2008 15:34:58 +0000 http://twitts.wordpress.com/?p=377#comment-382 ای کاش می دانستیم با وجود خویش چه نیرویی از زندگی را به دیگران هدیه می دهیم که اگر می دانستیم نه با دویدن که پرواز کردن به آغوش دوستان خود رها می شدیم.
ده سال گذشته است. او در آینه چشمانت جوانی را می بیند که روزی شاگردیش را کرده است. او در آینه چشمانت شوق آموختن را دیده است و اینک:
تو را می بیند که گرم همان اشتیاق، نیروی ده سال پیش را با نفس های به شماره افتاده از دویدنت به یادش آورده ای.
او اکنون ناراحت است از اینکه نمی تواند به تو درسی بیاموزد اما می داند این شاگرد تیز جویای دانش از او آموخته است. آموخته است که بزرگ باشد و بزرگ بیاندیشد.
بوسه اش را لای انگشتان دستش می گذارد و دستش را به نشانه تشکر به سویت دراز می کند و تو خوب می فشای دستش را. چون قدر بوسه نهفته در آن انگشتان نحیف را می دانی.

]]> توسط: nillgoonn http://najvaha.com/2008/12/13/he-was-the-professor-and-i-was-still-so-small/#comment-381 Sun, 14 Dec 2008 14:18:52 +0000 http://twitts.wordpress.com/?p=377#comment-381 ياد دانشكده افتادم و گروه صنايع غذايي كه بچه ها بهش مي گفتن ماست بندي
كلي خاطرات خوب واسم تجديد شد، مرسي

]]> توسط: فرشته http://najvaha.com/2008/12/13/he-was-the-professor-and-i-was-still-so-small/#comment-380 Sun, 14 Dec 2008 10:49:23 +0000 http://twitts.wordpress.com/?p=377#comment-380 ای کاش به او گفته بودید چقدر برایش احترام قایلید چون هیچ وقت حس واقعی افراد به بیشتر این آدمهای بزرگ ؛ خیلی بزرگ گفته نمی شود. خودشان می دانند تاثیری روی افراد دارند اما گاهی آنرا با ترس اشتباه می گیرند. یعنی فکر می کنند آدمهای دیگر از آنها حساب می برند ولی اکثر اوقات نمی دانند این حس علاقه و احترام توامان است. ای کاش بهش گفته بودید در تمام این سالها چقدر دوستش داشته اید یا چه تاثیری روی شما داشته است. مسئله اینست که » ما » هیچ وقت نمی گوییم. همیشه می ترسیم .می ترسیم ؟ خجالت می کشیم یا ؟… نمی دانم. !

]]> توسط: Atousa http://najvaha.com/2008/12/13/he-was-the-professor-and-i-was-still-so-small/#comment-379 Sun, 14 Dec 2008 06:56:50 +0000 http://twitts.wordpress.com/?p=377#comment-379 خيلي آشنا بود. حسي كه خيلي قشنگ توصيفش كردي. ممنون.

]]> توسط: هادی جامی http://najvaha.com/2008/12/13/he-was-the-professor-and-i-was-still-so-small/#comment-378 Sun, 14 Dec 2008 06:07:05 +0000 http://twitts.wordpress.com/?p=377#comment-378 حس بسیار دوست داشتنی هست وقتی آدم در پیشگاه یک آدم بزرگ و دوست داشتنی قرار می گیره . من کاملا» درک می کنم که چه حسی داشتی . شما هم بزرگ هستی . بزرگ برای همه اونائی که دارن با شما کار می کنند ( همکاران زیر دستی ) مسلما» اگه شما هم مثل همون آدمای بزرگ اون حس نیرومند دوست داشتنی بدون رو داشته باشی که حتما» داری همکارانت هم وقتی بعد از چند سال می بیننت همون حسی رو خواهند داشت که شما داری . این ذوق و شوق دیدن استاد بعد از چند سال واقعا» زیباست . مطمئن باش که بزرگ در مقام و منزلت هستی و بزرگتر هم میشی اگه بخوای

]]>