یکی از نکاتی که آستین (ّAustin) را به یک شهر دوستداشتنی و تقریبا ایدهآل تبدیل میکند کافههایش هستند (دست کم آنهایی که نزدیک دانشگاه آستین هستند). در این کافهها روی هر میز یک پریز برق وجود دارد و اینترنت رایگان بیسیم هم هست. ملت از جوان گرفته تا پیر توی فضای درندشت کافهها مینشینند و همانطور که از قهوه و ساندویچشان لذت میبرند آهنگ گوش میدهند و با اینترنت خوشاند. نه نگران تمام شدن باتری لپتاپ هستند و نه نگران اینکه کسی بیرون بیندازدشان.
اگرچه در بعضی شهرهای دیگر هم کافههای اینترنتدار دیده بودم اما اینجا اولین شهری است که میبینم اینهمه پریز برق در اختیار ملت قرار میدهند. حتی توی فضای آزاد مقابل کافه هم چند تا کابل رابط کشیدهاند تا کسانی که بیرون مینشینند هم نگران برق و باتری نباشند.
وقتی هوا تاریک شد دیگه مسیر ایستگاه قطار تا خونه رو پیاده نیا. امنیت نداره. بهتره پول نقد زیاد همراهت نباشه اما حتما یه مقدار داشته باش. اگه جلوتو بگیرن و اصلا پول نداشته باشی شاکی میشن و خطرناکه.
درستش اینه که دو تا کیف پول همرات داشته باشی. یکیش که کیف اصلیته و کارتها و پول و اینا رو توش میذاری و یه کیفم که در واقع الکیه و چند دلاری توش میذاری که اگه توی خیابان جلوتو گرفتن گفتن کیف پول الکی رو بهشون بدی. همین که یه کیف با قدری پول بهشون بدی دیگه کاری به کارت ندارن.
معمولا آدمکش و اینا نیستن. دنبال پول نقد و بیدردسر هستن. اما به هیچوجه مقاومت نکن بحث هم نکن. تا دیدی اومدن جلو فوری کیف رو بده. همین. نه حرف بزن و نه حرکتی بکن. شتر دیدی ندیدی!
