نجواها

- موقع رفتن بود. آمده بودند دم در. ماشین روشن بود و ساک‌ها ردیف توی صندوق عقب چیده شده بودند. کاری جز خداحافظی باقی نمانده بود.

- روزگار ما رو روشن کردی. خیلی خوب کاری کردی اومدی.

- به منم خیلی خوش گذشت. زحمت دادم.

- فردا صبح زود از خونه می‌زنم بیرون. خونه نمی‌مونم. تو که می‌ری خونه سوت و کورمی‌شه، بهت عادت کرده بودیم.

بغض کرده بود. دست‌پاچه شدم. نمی‌دانستم چکار باید بکنم یا چه بگویم. دختر گفت:

- مامان من که هنوز هستم!

- آره خوب تو هستی.

- ناراحت نباشید. حالا دوباره برمی‌گردم.

دوباره بوسیدمش و سوار ماشین شدم. خداحافظ…

---

مشترک نجواها شوید