نجواها

دنیای آدم‌هایِ متفرعنِ از خود راضی دنیایِ عجیبی است. آن‌ها آدم‌هایی هستند که نگاهشان پر از خودبزرگ‌بینی و غرور و رفتارشان سرشار از بی‌توجهی به دیگران است.

من با این نوع نگاه‌ها آشنا هستم.

من با این نوع رفتارها آشنا هستم.

من با این نوع آدم‌ها آشنا هستم.

اگر برایشان کاری انجام دهی حس می‌کنند وظیفه‌ات را انجام داده‌ای.

اگر برایشان کاری انجام ندهی بهشان برمی‌خورد که چرا وظیفه‌ات را انجام نداده‌ای.

اگر برایشان کاری انجام دهی از تو تشکر نمی‌کنند، مگر برای انجام وظیفه تشکر هم لازم است؟

اگر برایشان کاری انجام دهی به تو بی‌توجهی می‌کنند. درست همان‌طور که یک مسافر خسته‌ که توی لابی هتل نشسته و دارد چای‌اش را می‌نوشد نسبت به کسی که دارد زیر پاهایش را جارو می‌کشد بی‌توجه است.

اگر سعی کنی دوست خوبی باشی و این خصوصیت بد رفتاری‌شان را بهشان گوشزد کنی، بهشان بر می‌خورد و تو را متهم به این می‌کنند که در عالم دوستی «اگر» و «مگر» نداریم و دوستی باید بی‌قید و شرط باشد.

اگر سعی کنی چشم‌هایت را ببندی و این خصوصیت مزخرف‌شان را تحمل کنی، امر بهشان مشتبه می‌شود که لابد بهترین دوست جهان هستند و این سکوت شما از سر لذت بردن از خصوصیت‌های درخشان و برجسته‌ی حضرت‌شان است.

اگر به رویشان بخندی، یک میلیون بار بیشتر از قبل متوقع می‌شوند.

اگر به رویشان اخم کنی وحشی می‌شوند و لگد می‌اندازند.

اگر کوتاه بیایی سواری می‌گیرند و کیفش را می‌برند.

اگر کوتاه نیایی متهم به دوست خوبی نبودن و مصلحت‌اندیشی می‌کنندت.

هر گندی توی زندگی‌شان بزنند جایی تو مقصر بوده‌ای.

هر جا روی پشت تو و صدها نفر دیگر بایستند و موفقیتی به دست بیاورند یادشان می‌رود چه کسانی باعث شدند این موفقیت‌‌ها را به دست بیاورند و توی صورت همان‌ها تف می‌اندازند.

از نظر آن‌ها همه‌ی آدم‌ها بد هستند. همه بی‌خود و بی‌فایده و بی‌خاصیت و خاله‌زنک و تنبل و کثیف و بدبو و بی‌فرهنگ و بی‌نظم و چرند و کسل‌کننده هستند. فقط کسانی خوب هستند که خصوصیت زیر را داشته باشند:

به درد بخورند و سواری مفتی بدهند.

البته این به دردخورهایِ مفت‌سواری‌ده اگر احمق هم باشند که دیگر خدا می‌شوند. فکرش را بکنید برای چنین آدم‌هایی چه کسی بهتر از یک احمق‌ به دردبخور کارراه بیانداز کولی‌بده می‌تواند باشد؟

دنیای آدم‌های متفرعن دنیای کوچک جالبی است.

---

مشترک نجواها شوید